W języku włoskim istnieje dużo słów kończących się na -tà.
Mają one dwie główne cechy charakterystyczne: są żeńskiego rodzaju i mają niezmienną liczbę mnogą (zmienia się tylko rodzajnik). Akcent pada zawsze na ostatniej sylabie.
Oto najpopularniejsze:
La libertà – wolność
La città – miasto
L’università – uniwersytet
La lealtà – lojalność
La fedeltà – wierność
L’abilità – zdolność
La realtà – realność
La pietà – współczucie
L’umiltà – skromność
La verità – prawda
La povertà – bieda
L’età – wiek
L’onestà – uczciwość
La vanità – próżnośc
La dignità – godność
La qualità – jakość
La probabilità – prawdopodobięstwo
La serietà – poważność
L’umiltà – skromność
La solidarietà – solidarność
La società – społeczęstwo
La facilità – łatwość
La moralità – moralność
La quantità – ilość
L’anzianità – starość
La bontà – dobroć
La casualità – przypadkowość
L’emotività – emocjonalność
La flessibilità/l’elasticità – elastyczność
La sincerità – szczerość
La falsità – fałszywośc
La legalità – legalność
